Groene Thee

Bij de oogst worden alleen jonge theeblaadjes geplukt. Handmatig plukken geeft het beste resultaat. De oogst kan gedurende het gehele jaar plaatsvinden maar de beste kwaliteit thee wordt geplukt in de droge moessontijd.
Het verschil tussen Groene en Zwarte Thee ligt uitsluitend in het verwerkingsproces.
In het Midden-Oosten, Japan en China was deze theesoort al lang populair en wordt ook in de Westerse wereld steeds meer gedronken.
Het productieproces van Groene Thee is een kort maar zorgvuldig proces. De manier waarop Groene Thee geproduceerd word is ook gelijk de reden waarom Groene Thee zo gezond is en waarom Groene Thee groen is. Groene Thee wordt in tegenstelling tot andere theesoorten, zoals bijvoorbeeld Zwarte Thee niet geoxideerd. Hierdoor blijven de vele gezonde stoffen in de thee bladeren, maar zorgt er wel voor dat Groene Thee minder lang houdbaar. Groene Thee wordt ook wel vaak de niet-geoxideerde of ongefermenteerde (gistingsproces), thee genoemd. De meeste Groene Theeën komen uit landen zoals China, India en Japan, waarbij de groene thee uit Japan het populairst is, voornamelijk de Japanse Sencha en de Gyokuro.
Vers in het voorjaar geplukte jonge bladeren van de theeplant Camillia Sinensis worden direct verflenst of gedroogd. Verflensen is het verhitten van de bladeren in een oven waarvan de temperatuur rond de 25 graden is. Als de thee bladeren gedroogd zijn, worden ze meestal 1 tot 2 uur in de zon gelegd. Dit is de traditionele methode. Beide manieren worden gedaan om de oxidatie die het blad doen rotten, tegen te gaan. De thee wordt geschud, gesorteerd, beoordeeld en opnieuw gedroogd en gerold zodat de laatste sappen uit de thee bladeren komen.
Aan het einde van dit proces worden de bladeren beoordeelt en ingedeeld in het classificatie systeem.